Deel deze pagina

Korenmolen 't Merelaantje

Staakmolen

't Merelaantje

Deze kleine staakmolen op torenkot werd in 1930 gebouwd door molenexpert Alfred Ronse als zijnde "ene staakmolen op halve grootte van het orgineel". De uitvoerende molenbouwer was Charles Peel uit Gistel. Het molentje was ingericht met een koppel maalstenen en een installatie voor de opwekking van elektriciteit (als eerste windmolen in Europa!).

Het molentje stond model voor de in 1933 gebouwde en nog bestaande molen 'De Meerlaan' te Gistel, die op een veel hogere kuip is gebouwd omwille van de hinderende bomen op het kasteeldomein. De wieklengte van 't Merelaantje bedraagt iets meer dan 14 meter en het is dan ook opvallend kleiner dan de Heidemolen in Malderen met 24 meter vlucht.

In 1973 werd 't Merelaantje door Frederik Vanden Brande (een van de ereburgers van Londerzeel) aangekocht en werd de molen overgebracht naar Londerzeel naar het domein van Hof ter Winkelen dat uitgroeide tot het Comité Jean Pain. In de lente van 1974 werd de molen ingehuldigd.

In 2003 schonk Frederik Vanden Brande het molentje aan de Gemeente Londerzeel.

Restauratie

In 2007-2008 werd 't Merelaantje draai- en maalvaardig gerestaureerd. Bij de restauratiewerken werd het wiekenkruis grotendeels vervangen en hersteld. Het interieur werd gereconstrueerd en het maalwerk hersteld. De volledige voorzijde van de molen werd ook vervangen.

Momenteel is het wiekenkruis deels neergehaald wegens beschadiging. 

Op 15 februari 2016 werd ’t Merelaantje beschermd als monument. Deze molen is een buitenbeentje binnen de traditie van het windmolenbouwen. Een deel van de omgeving rondom de molen werd eveneens beschermd als ondersteunend dorpsgezicht. 

Door de erkenning van de industrieel-archeologische en historische waarde van de molen door de Vlaamse overheid kan Londerzeel rekenen op subsidies voor de restauratie. Een studiebureau onderzoekt momenteel de restauratiemogelijkheden.

Praktische info

Adres:
Hof ter Winkelen - Holle Eikstraat 34, Londerzeel

Bezoeken:
Na afspraak met het Comité Jean Pain