Bezienswaardigheden Londerzeel Sint-Jozef | Bezienswaardigheden Steenhuffel | Bezienswaardigheden Malderen

De belangrijkste bezienswaardigheden van Londerzeel vindt u hieronder.

Sint-Kristoffelkerk
Deze gotische kerk werd in de 13^de eeuw opgetrokken en is toegewijd aan Sint-Kristoffel, de patroonheilige van de reizigers. Zijn feestdag valt op 25 juli en rond die datum worden in Londerzeel nog altijd voertuigen gezegend. De voertuigenwijding kan ieder jaar op een massa belangstellenden rekenen. De spits van de Sint-Kristoffelkerk kreeg het zwaar te verduren toen in 1990 een windhoos door Londerzeel raasde.

Kasteel drietoren
Het Kasteel Drietoren in de Drietorenstraat is een mooi gelegen landhuis op een vierkant grondplan, eigendom van de familie de Spoelbergh. Het kasteel werd gebouwd in 1786, zo getuigt de gevelsteen aan de toegangszijde van het kasteel. De drie andere gevels palen aan een slotgracht die - net als de vijvers op het domein - het water van de Molenbeek bevatten.
Het domein telt verder nog een koetshuis (vlak bij de hoofdingang), een hoeve, een ijskelder, een tuinhuis en een kapel. De kapel zie je rechts aan de rand staan. Als je verder wandelt langs het domein, zie je een bruggetje waar de Drietorenstraat overgaat in de Kasteelstraat. Hier schemert rechts tussen bomen de schuif met waterval van de oude watermolen. In de 17^de eeuw was dit één van de 4 watermolens die Londerzeel rijk was. Kasteel Drietoren is omringd door een park met een uitzonderlijke flora (privé).

De Burcht
Londerzeel ontstond op het kruispunt van twee belangrijke wegen. Niet onlogisch dat hier een burcht werd gebouwd. Deze motte is een kunstmatig opgeworpen versterkingsheuvel. Op het burchtdomein zie je de overblijfselen van de oudste site van Londerzeel: de oude toren, een herenhuis en de funderingen van de woontoren met ringmuren uit de 14^de eeuw. Het Burchtdomein herbergt nu een kinderdagverblijf, een medisch centrum en de lokalen van verschillende jeugdbewegingen.

Calvariebergkapel
Deze laatgotische bedevaartplaats, gebouwd rond 1500, lag aan het einde van een kruisweg. Ze werd opgericht door Mattias Steenbergh, pastor van Londerzeel, als aandenken aan zijn bedevaart naar het Heilig Graf te Jeruzalem. Binnen telt de kapel drie verdiepingen. Een trap leidt van het gelijkvloers naar de kelder, die ingericht is als het Heilig Graf. Op de bovenverdieping werd het altaar geplaatst. De kruisweg die aanvankelijk vertrok aan de Sint-Kristoffelkerk werd in 1990 -1991 volledig gerestaureerd en het traject werd gecentraliseerd rond de Bergkapel.

Gemeentehuis
Het gemeentehuis op de markt is gebouwd in 1872. Het is een eclectisch gebouw in een typische mengstijl die uiteenlopende traditionele elementen versmelt. In het gebouw heeft de neo-renaissance de overhand (afwisseling van bak- en natuursteen). De neo-gotiek is present in de gedaante van een drie-ledige steunbeer aan de beide zijden van de inkom. Het bronzen figuurtje in een nisje rechts van de deur is een kiekenpoot.

De Gouden kiekenpoot
Londerzeel stond wijd en zijd bekend voor zijn kippenkwekerijen. De kippen werden hier gekweekt, geslacht, gepluimd en uitgevoerd. De kippenkwekers en de inwoners van Londerzeel kregen al vlug de bijnaam 'de kiekenplukkers'.

De Orde van de kiekenpoot laat dit stukje folklore niet verloren gaan en organiseert jaar na jaar de 'Gouden kiekenpootworp'. Het bronzen figuurtje in de nis rechts van de deur van het gemeentehuis is eveneens een 'kiekenpoot' van de hand van beeldhouwer Pol Van Esbroeck. Elk jaar wordt het beeldje letterlijk in een nieuwe kleedje gestoken. Een knipoogje naar Manneke Pis in Brussel…

Administratief centrum
Het administratief centrum is in 1908 opgetrokken in neo-Vlaamse-renaissance stijl. Aan het gebouw werden eind jaren 80 grote aanpassingswerken uitgevoerd. Het bewaarde wel nog zijn oorspronkelijke gerotste arduinen plint, zijn boogvelden met glazuurtegels en zijn ijzeren vensterbalken met hun versiering in de vorm van liggende toortsen.
In de sobere baksteengevel ziet u nog speklagen in gele baksteen. Dergelijke neo-renaissance gavels zijn vaak assymetrisch opgevat. U ziet dat aan de licht vooruitspringende linkervleugel. Hij krijgt een autonoom karakter door zijn puntgevel voorzien van sierelementen.

Kapel in domein Drietoren
Deze kapel, gebouwd in 1848, is een voorbeeld van eclectische stijl. Deze kunststroming die elementen uit verschillende bouwstijlen verenigt tot een nieuw geheel, kwam vooral gedurende het tweede gedeelte van de 19de eeuw tot ontwikkeling. Zo zijn de kleine rondboogvensters van het schip ontleend aan de Romaanse stijl, zijn de steunberen typisch voor de gotiek, refereren natuurstenen speklagen naar de renaissance en doen voluten (spiraalvormig opgerold bouwelement) denken aan de barok. Deze kapel is gebouwd naar een ontwerp van architect Beyaert, wiens portret op de vroegere bankbriefjes van honderd frank was afgebeeld.

Pol Van Esbroek
Op de Markt links voor de ingang van de Sint-Kristoffelkerk zie je een beeldhouwwerk van kunstenaar Pol Van Esbroeck. Het werk kreeg de welluidende titel ‘Mijn moeder droeg al zingende 13 kinderen…’ en is een eerbetoon aan zijn moeder. Toen de beeldhouwer in 1986 zijn 75ste verjaardag vierde, kreeg hij de titel van ereburger van de gemeente Londerzeel.

Lode Meeusplein
Lode Meeus (1892-1971): Deze Londerzeelse onderwijzer ontpopte zich tot een waar volkskunstenaar. Naast een uitstekend muzikant bij de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia was hij tevens dirigent van verscheidene fanfares uit de buurgemeenten. Zijn fanfaremuziek en meer specifiek zijn prachtige stapmarsen bezorgden hem echter zijn grootste faam. In 1994 werd een pleintje op de hoek van de kerkhofstraat, Mechelsestraat en Dorpsstraat naar hem genoemd.

Ursulinnenklooster
Aan het Heldenplein staat ook het Ursulinenklooster met bijhorende school. Het klooster werd opgericht in 1837 en de eerste zusters waren afkomstig uit Melsbroek. De Ursulinen legden zich toe op onderwijs en opvoeding van de vrouwelijke jeugd. In 1840 opende er een internaat, in 1850 een kantwerkschool. Op de site staat ook een kapel. Momenteel huist in deze gebouwen het Virgo Sapiens Instituut.

Het Heldenplein en de moerascypres
Dit asfaltplein - dat momenteel dienst doet als parkeerplaats - vormt de site van de voormalige pastorij van Londerzeel, een omwald en versterkt complex dat pas rond 1950 verdween. Van de tuin rest nu nog een grote moerascypres (Taxodium ditichum) in het midden van het plein. De uit Amerika afkomstige boom is meer dan 100 jaar oud en ruim 25 meter hoog. Andere prachtexemplaren vind je ondermeer in het park van Woluwe en het Middelheimpark in Antwerpen.

Korenmolen 't Merelaantje

Deze kleine staakmolen op torenkot werd in 1930 te Gistel (West-Vlaanderen) gebouwd op het Kasteeldomein "Ter Waere" van molenexpert Alfred Ronse als zijnde "ene staakmolen op halve grootte van het orgineel". De uitvoerende molenbouwer was Charles Peel uit Gistel. Het molentje was ingericht met een koppel maalstenen en een installatie voor de opwekking van elektriciteit (als eerste windmolen in Europa!)

Achter op de kapspanten van de molen lezen we nu nog steeds het opschrift:
AR * UM
ANo. 1930.
„ ´t MERELAANTJE .

AR staat voor Alfred Ronse (+Gistel 1962), UM voor zijn echtgenote Urbanie Moerman (+Gistel 1967).
De bovenas draagt als opschrift: J.N. VanA..(rest onleesbaar) .. Fondeur Anvers.
Dit verwijst naar Joseph Van Aerschot die woonde aan de Cogels Osylei te Antwerpen en een ijzergieterij bezat in Herentals.
Het molentje stond model voor de in 1933 gebouwde en nog bestaande molen "De Meerlaan" te Gistel, die op een veel hogere kuip is gebouwd omwille van de hinderende bomen op het kasteeldomein.
In 1938 werd 't Merelaantje naar Slijpe overgebracht.
Hier werd zij opnieuw opgericht door molenbouwer Charles Peel uit Gistel. Het molentje stond er op "de Zelte" in de Molenstraat (thans Tempelhofstraat 7), tegenover "de Rattevalle", op de pachthoeve van Marguerite Maria Josephine Hortense Ronse (in 1947: Michotte-Ronse, Leon, Brussel-Elsene), thans bewoond door
Marc Feys. Hier werd de molen bemalen door de pachters Inghelram tot bij een blikseminslag het molentje een wiek verloor.
In 1973 werd 't Merelaantje door Frederik Vanden Brande aangekocht en bracht metaalbewerker Frans Callaerts de molen over naar Londerzeel, op het Hof ter Winkelen dat uitgroeide tot het CJP (ecologische compostverwerking). In de lente van 1974 werd de molen ingehuldigd.
In Gistel en Slijpe was de molen uitgerust met houten pestelroeden. In Londerzeel werden dit gelaste stalen roeden, vervaardigd door metaalbewerker Frans Callaert in 1973 (en in 2007/2008 aangepast en gereviseerd door molenmaker Ekelschot) naar model van de vroegere houten pestelroeden. De wieklengte bedraagt iets meer dan 14 meter en het molentje is dan ook opvallend kleiner dan de Heidemolen in Malderen met 24 meter vlucht.

Het molentje werd in 2003 door Frederik VandenBrande geschonken aan de gemeente Londerzeel.

In 2007/2008 word het molentje draai- en maalvaardig gerestaureerd.
Bij de restauratiewerken wordt het wiekenkruis grotendeels vervangen en hersteld.
Het interieur wordt gereconstrueerd en het maalwerk hersteld.
De volledige voorzijde van de molen wordt vervangen omdat de assekop terug omhoog gebracht moest worden als gevolg van een rotte draagbalk.